Τα 2 Μπουμπούνια μας στα δωμάτιά τους έχουν πάρα πολλά παιχνίδια.Κάθε Χριστούγεννα, Πάσχα, γενέθλια και ονομαστικές γιορτές ψάχνουμε χώρο να τακτοποιήσουμε τα καινούρια παιχνίδια.Ευτυχώς που χαίρονται εξίσου πολύ και με τα βιβλία κι έτσι φροντίζουμε πλέον τα παραμύθια να υπερέχουν σε αριθμό από τα παιχνίδια.
Ο Μπιμπίκος έχει αδυναμία στα τρενάκια, τα angry birds και τα playmobil.Η Σταυρουλίτσα στις Barbie και τις Monster High....εεεε.....και τη Μίνι και τα κουζινικά και τις Polly pocket και οτιδήποτε μικρούλι παιχνιδάκι κυκλοφορεί στο εμπόριο.Είναι τόσο χορτάτα από παιχνίδια, που θλίβομαι.Υπάρχουν παιδιά στον κόσμο που παίζουν με χαλικάκια από τους δρόμους ή στην καλύτερη περίπτωση με κάποιο σπασμένο παιχνίδι ή κάποια ξεμαλλιασμένη κούκλα που κάποιο <<χορτάτο>> παιδάκι πέταξε στα σκουπίδια.Ή μάλλον κάποια μαμά ενός <<χορτάτου>> παιδιού το πέταξε κρυφά, γιατί παρόλο που χάλασε, το παιδί δε θέλει να το αποχωριστεί.
Οι γονείς μου, σαν παιδιά, δεν είχαν παιχνίδια.Λίγο η κατοχή, λίγο η φτώχεια,λίγο το πλήθος των παιδιών σε κάθε οικογένεια δεν τους άφηνε το περιθώριο να αγοράσουν παιχνίδια.Όμως ποτέ δε μίλησαν με απογοήτευση για τα παιδικά τους χρόνια.Κυρίως ο μπαμπάς μου που σαν αγόρι είχε έντονο το στοιχείο της ζαρζαβουλιάς μέσα του. Πολλές φορές μας έχουν μιλήσει για τα δικά τους παιχνίδια. Τι απλά χρόνια!!!Παίζανε με πέτρες, με χειροποίητες ξύλινες σβούρες και ότι άλλο σκαρφίζονταν.Τη μεγαλύτερη εντύπωση μου την έκανε το παιχνίδι που σκαρφίστηκε ο μπαμπάς μου.Μάζευε τα καύκαλα από τα σαλιγκάρια που τρώγανε τα έπλενε και έπαιζε τον βοσκό.Είχε μαζέψει καμιά τριακοσαριά σαλιγκάρια και με μία γκλίτσα τα έσπρωχνε από το σπίτι μέχρι την εκκλησία και ξανά πίσω( απόσταση περίπου 500 μέτρα).Τον φαντάζομαι μικρό να ασχολείται όλη μέρα με τα σαλιγκάρια.χαχα πλάκα θα είχε!
Εμείς με τα Μπουμπούνια δεν παίζουμε με σαλιγκάρια αλλά προσπαθούμε να φτιάξουμε μερικά δικά μας παιχνιδάκια.Ένα από αυτά είναι το παιχνίδι <<Δείξε μου κάτι....>>Ένας λέει π.χ δείξε μου κάτι που έχει κυλινδρικό σχήμα γύρω σου και οι υπόλοιποι ψάχνουν να προλάβουν ποιος θα το δείξει πρώτος.Οι ερωτήσεις πολλές.Σχήματα, να δείξουμε κάτι που είναι φτιαγμένο από πλαστικό ή γυαλί, κάτι που κάνει θόρυβο.κάτι που βγάζει φως,κ.α.
Ένα άλλο παιχνίδι μας είναι το παιχνίδι του αυτοκινήτου.Όταν πηγαίνουμε κάποιο ταξίδι περνάμε την ώρα μας λέγοντας αινίγματα.Και όχι μόνο τα κλασσικά αινίγματα.Φτιάχνουμε και δικά μας.π.χ Είναι ζώο,μεγάλο, πράσινο και τρομερό αλλά δεν υπάρχει πια.Τι είναι?... ο δεινόσαυρος!!
Πολύ διασκεδάζουμε και με το παιχνίδι μας <<χαζομαρίτσες>>.Στεκόμαστε μπροστά στον καθρέφτη και κάνουμε διάφορες γκριμάτσες.Θυμωμένες, λυπημένες. χαρούμενες, νευριασμένες κ.α. Μπορεί να το ονομάσαμε <<χαζομαρίτσες>> το παιχνίδι, αλλά δεν είναι καθόλου χαζομάρα.Μαθαίνουμε να εκφραζόμαστε και εξασκούμε τους μύες του προσώπου μας που κάνει καλό στην ομιλία μας.
Μαμάδες τολμήστε με διάφορα παιχνιδάκια! Δεν φαντάζεστε πόσο διασκεδάζουν τα μπουμπούνια μας!
Ο Μπιμπίκος έχει αδυναμία στα τρενάκια, τα angry birds και τα playmobil.Η Σταυρουλίτσα στις Barbie και τις Monster High....εεεε.....και τη Μίνι και τα κουζινικά και τις Polly pocket και οτιδήποτε μικρούλι παιχνιδάκι κυκλοφορεί στο εμπόριο.Είναι τόσο χορτάτα από παιχνίδια, που θλίβομαι.Υπάρχουν παιδιά στον κόσμο που παίζουν με χαλικάκια από τους δρόμους ή στην καλύτερη περίπτωση με κάποιο σπασμένο παιχνίδι ή κάποια ξεμαλλιασμένη κούκλα που κάποιο <<χορτάτο>> παιδάκι πέταξε στα σκουπίδια.Ή μάλλον κάποια μαμά ενός <<χορτάτου>> παιδιού το πέταξε κρυφά, γιατί παρόλο που χάλασε, το παιδί δε θέλει να το αποχωριστεί.
Οι γονείς μου, σαν παιδιά, δεν είχαν παιχνίδια.Λίγο η κατοχή, λίγο η φτώχεια,λίγο το πλήθος των παιδιών σε κάθε οικογένεια δεν τους άφηνε το περιθώριο να αγοράσουν παιχνίδια.Όμως ποτέ δε μίλησαν με απογοήτευση για τα παιδικά τους χρόνια.Κυρίως ο μπαμπάς μου που σαν αγόρι είχε έντονο το στοιχείο της ζαρζαβουλιάς μέσα του. Πολλές φορές μας έχουν μιλήσει για τα δικά τους παιχνίδια. Τι απλά χρόνια!!!Παίζανε με πέτρες, με χειροποίητες ξύλινες σβούρες και ότι άλλο σκαρφίζονταν.Τη μεγαλύτερη εντύπωση μου την έκανε το παιχνίδι που σκαρφίστηκε ο μπαμπάς μου.Μάζευε τα καύκαλα από τα σαλιγκάρια που τρώγανε τα έπλενε και έπαιζε τον βοσκό.Είχε μαζέψει καμιά τριακοσαριά σαλιγκάρια και με μία γκλίτσα τα έσπρωχνε από το σπίτι μέχρι την εκκλησία και ξανά πίσω( απόσταση περίπου 500 μέτρα).Τον φαντάζομαι μικρό να ασχολείται όλη μέρα με τα σαλιγκάρια.χαχα πλάκα θα είχε!
Εμείς με τα Μπουμπούνια δεν παίζουμε με σαλιγκάρια αλλά προσπαθούμε να φτιάξουμε μερικά δικά μας παιχνιδάκια.Ένα από αυτά είναι το παιχνίδι <<Δείξε μου κάτι....>>Ένας λέει π.χ δείξε μου κάτι που έχει κυλινδρικό σχήμα γύρω σου και οι υπόλοιποι ψάχνουν να προλάβουν ποιος θα το δείξει πρώτος.Οι ερωτήσεις πολλές.Σχήματα, να δείξουμε κάτι που είναι φτιαγμένο από πλαστικό ή γυαλί, κάτι που κάνει θόρυβο.κάτι που βγάζει φως,κ.α.
Ένα άλλο παιχνίδι μας είναι το παιχνίδι του αυτοκινήτου.Όταν πηγαίνουμε κάποιο ταξίδι περνάμε την ώρα μας λέγοντας αινίγματα.Και όχι μόνο τα κλασσικά αινίγματα.Φτιάχνουμε και δικά μας.π.χ Είναι ζώο,μεγάλο, πράσινο και τρομερό αλλά δεν υπάρχει πια.Τι είναι?... ο δεινόσαυρος!!
Πολύ διασκεδάζουμε και με το παιχνίδι μας <<χαζομαρίτσες>>.Στεκόμαστε μπροστά στον καθρέφτη και κάνουμε διάφορες γκριμάτσες.Θυμωμένες, λυπημένες. χαρούμενες, νευριασμένες κ.α. Μπορεί να το ονομάσαμε <<χαζομαρίτσες>> το παιχνίδι, αλλά δεν είναι καθόλου χαζομάρα.Μαθαίνουμε να εκφραζόμαστε και εξασκούμε τους μύες του προσώπου μας που κάνει καλό στην ομιλία μας.
Μαμάδες τολμήστε με διάφορα παιχνιδάκια! Δεν φαντάζεστε πόσο διασκεδάζουν τα μπουμπούνια μας!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου