Μελισσούλα μου γλυκιά μη με τσιμπήσεις!
Η αλήθεια είναι ότι τις μέλισσες τις απεχθάνομαι.Χρήσιμες μεν αλλά μακριά από εμάς.
Ο Μπιμπίκος βλέπει την παιδική ταινία Bee movie. Εκεί μου αρέσουν πολύ μιας και μιλάνε και μπορείς να διαπραγματευτείς μαζί τους πριν σε τσιμπήσουν. Στην πραγματικότητα όμως, δεν δέχονται κουβέντα.Έρχονται σαν σίφουνες, από εκεί που δεν το περιμένεις, σε τσιμπάνε και δρόμο. Βέβαια ,μετά η μέλισσα πεθαίνει, αλλά τι να κάνουμε! Όλα έχουν το τίμημά τους! Ας πρόσεχε να μην πουλούσε μούρη.
Χθες το απόγευμα αποφάσισα να φτιάξω γύψινα αυγουλάκια με κάτι καλούπια που είχα.
αφού στέγνωσαν τα έβγαλα από τα καλούπια τους και πήρα μπογιές για να τα βάψω κόκκινα και τότε.......Μπιμπίκος εν όψη!!!!!<<Μαμάκα να σε βοηθήσω κι εγώ?>> Λες όχι? Με τίποτα!
Και να το αποτέλεσμα! 2 πρόλαβαν να βαφτούν κόκκινα.Με το που είδα το κίτρινο αμέσως ήξερα ότι θα γίνει μελισσούλα.Τα υπόλοιπα ακόμα δεν αποφάσισα.
με μαύρη μπογιά κάναμε τις ρίγες στο σώμα, μπλε σύρμα πίπας (μιας και κυκλοφορούν πολλές μέλισσες με μπλε κεραίες) για κεραιούλες, λαχανί γκοφρέ χαρτί για φτερά και έτοιμη η μελισσούλα μας!
Για παρέα της βάλαμε μία μικρή πασχαλίτσα, πάλι από γύψο.Έτσι για να τα λένε,να ξεχνιέται μη τυχόν και μας τσιμπήσει!



.jpg)
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου