Μια φορά και μια Αξία!

Δώσε κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι να αρχινίσει.........

Στη χώρα Αξία η νύχτα είχε απλώσει τα δύχτια της.Η Αξία είναι μία χώρα μαγική, όπου όλα μπορούν να συμβούν!Το τοπίο της χώρας μοιάζει να βγήκε από πίνακα ζωγραφικής!

Τα δέντρα στην Αξία είναι πάντα ανθισμένα και τα λουλούδια πλημμυρίζουν τα λειβάδια όλες τις εποχές!Φανταστείται το χειμώνα με το κρύο, στις παιδικές χαρές είναι στρωμμένα κόκκινα χαλιά από παπαρούνες!Ξέχασα να σας πω ότι στην Αξία όλοι οι κάτοικοι είναι ευτυχισμένοι.Όλοι, εκτός απο την Κυβέλη....

Η Κυβέλη είναι ένα κορίτσι από πλούσια οικογένεια, που οι γονείς της έχουν μία κακιά συνήθεια. Κάθε μέρα της αγοράζουν και από ένα καινούριο παιχνίδι. Νομίζουν πως έτσι την αγαπούν περισσότερο από άλλους γονείς.Η Κυβέλη είναι 10 χρονών.Φανταστείται, λοιπόν, για 10 χρόνια, κάθε μέρα πόσα παιχνίδια έχει μαζέψει!!Είναι τόσα πολλά που δε χωράνε μέσα στο σπίτι.Έτσι, ο μαπαμπάς της Κυβέλης έχτισε στον κήπο του σπιτιού ένα άλλο σπίτι για τα παιχνίδια και κάθε μέρα η Κυβέλη ανοίγει την πόρτα του σπιτιού, βάζει μέσα το καινούριο της παιχνίδι και ξανακλείνει την πόρτα.Όπως καταλαβαίνεται η Κυβέλη δεν παίζει με αυτά τα παιχνίδια.Είναι τόσα πολλά που τα βαριέται χωρίς καν να παίξει με αυτά. Η μόνη της έννοια είναι να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο την τεράστια παιχνιδοσυλλογή της!

Σήμερα η Κυβέλη έχει γενέθλια!Το πάρτυ της δεν είχε καλεσμένους.Η μαμά, ο μπαμπάς και η Κυβέλη, έκατσαν στο πλούσιο σαλόνι τους και άνοιξαν τα 10 τεράστια δώρα που είχε αγοράσει ο μπαμπάς για την κακομαθημένη κόρη του.10 δώρα!!Όσα και τα κεράκια που θα έπρεπε να έχει η τούρτα της Κυβέλης. Μόνο που τούρτα δεν υπήρχε...Η μαμά και ο μπαμπάς της Κυβέλης ήταν τόσο αδιάφοροι, που δεν είχαν αγοράσει ποτέ τούρτα για την κόρη τους. Είπαμε, την αγαπούσαν ΜΟΝΟ με παιχνίδια...

Η Κυβέλη έβαλε τα καινούρια παιχνίδια της στο παιχνιδόσπιτο του κήπου και πήγε στο δωμάτιό της να κοιμηθεί.Έβαλε τη νυχτικιά της και γονάτισε μπροστά στο κρεβάτι της για την βραδινή προσευχή.Κάθε βράδυ ζητούσε το ίδιο πράγμα.

-Καλέ μου Θεούλη αύριο θέλω ένα παιχνίδι ακόμα πιο μεγάλο από αυτό που πήρα σήμερα! Θέλω να γεμίσει το σπιτάκι του κήπου με ακόμα περισσότερα παιχνίδια!

Πριν προλάβει όμως να τελειώσει την προσευχή της κάτι παράξενο συνέβη. Το δωμάτιο γέμισε φως και μπροστά στην έκπληκτη Κυβέλη εμφανίστηκε μία όμορφη νεράιδα. Ήταν η νεράιδα της ζωής, που φορούσε ένα γαλάζιο μακρύ φόρεμα.Τα μαλλιά της ήταν ξανθά και μακριά και σε κάθε κίνηση της σκορπιζόταν τριγύρω της ασημένια νεραιδόσκονη!

- Ποιά είσαι; ρώτησε η Κυβέλη

- Είμαι νεράιδα και ήρθα να σου φέρω ένα δώρο για τα γενέθλιά σου.Κάθε φορά που κάποιο παιδί έχει γενέθλια του πηγαίνω δώρο.

- Και γιατί τόσα χρόνια δεν είχες ξαναέρθει;

Η νεράιδα δε μίλησε. Έκανε μία στροφή μέσα στο δωμάτιο, γεμίζοντας το ασημένια νεραιδόσκονη, πλησίασε την Κυβέλη και είπε:

- Δώσε μου το χέρι σου.

Η Κυβέλη άπλωσε το χέρι της περιμένοντας κάποιο παιχνίδι από τη νεράιδα, όμως εκείνη σήκωσε το ραβδί της και κάνοντας έναν κύκλο στον αέρα ακούμπησε το χέρι της Κυβέλης και.... κλικ κλακ κλικλακ έφυγαν από το δωμάτιο και βρέθηκαν σε ένα άλλο σπίτι.

- Που είμαι; ρώτησε η Κυβέλη.Που είναι το δώρο μου?

- Αυτό είναι το δώρο σου! Ένα ταξίδι μαζί μου στη χώρα της Αξίας. Θα σου δείξω την αγάπη, είπε η νεράιδα.

- Χαζομάρες! Την ξέρω την αγάπη. Εγώ θέλω μία μεγάλη κούκλα.

- Μη θυμώνεις Κυβέλη, είπε η νεράιδα με γλυκιά φωνή. Κάνε λίγη υπομονή και στο τέλος του ταξιδιού μας σου υπόσχομαι πως θα πάρεις την κούκλα που τόσο λαχταράς.

- Καλά τότε. Θα κάνω υπομονή, είπε η Κυβέλη δυσανασχετώντας.

- Να ξέρεις ότι σε όλο το ταξίδι μας θα είμαστε αόρατες, Μόνο εμείς θα βλέπουμε τους άλλους, είπε η νεράιδα.

Στο πρώτο σπίτι που επισκέφθηκαν είδαν 2 αδερφάκια να παίζουν κρυφτό.Η μαμά τους ήταν στην κουζίνα και ετοίμαζε μία μυρωδάτη σούπα με λαχανικά για το δείπνο.Το σπίτι δεν είχε ακριβά έπιπλα και τα 2 αδερφάκια μοιράζονταν το ίδιο δωμάτιο.

1,2,3,4,5,6,7,8,9,10 φτου ξελευτερία, φώναξε το ένα παιδάκι και αμέσως άρχισε να ψάχνει το αδερφάκι του μέσα στο σπίτι. Εκείνο είχε κρυφτεί πίσω από την πόρτα του δωματίου και στην πρώτη ευκαιρία έτρεξε γελώντας για να μην πιαστεί από τον αδερφό του.Το σπίτι σείστηκε από τα γέλια των παιδιών.

- Βλέπεις;είπε η νεράιδα.Τα δύο αυτά παιδιά δε χρειάζονται παιχνίδια για να είναι χαρούμενα. Έχουν παρέα το ένα το άλλο και παίζουν. Η αγάπη που έχουν μεταξύ τους είναι τόσο μεγάλη που είναι χαμογελαστά συνέχεια. Αυτή Κυβέλη είναι η αδερφική αγάπη!

Η Κυβέλη δε μίλησε.

Η νεράιδα σήκωσε το ραβδί της και κλικ κλακ κλικλακ βρέθηκαν σε ένα άλλο σπίτι στολισμένο με μπαλόνια και πολύχρωμες κορδέλες. Ήταν γεμάτο κόσμο. Πολλοί μεγάλοι και καμιά εικοσαριά παιδιά.Τα παιδιά στέκονταν γύρω από ένα τραπέζι. Μια κυρία μπήκε στο δωμάτιο κρατώντας μία μεγάλη τούρτα με 10 κεράκια αναμμένα. Την ακούμπησε στο τραπέζι μπροστά σε ένα αγόρι και αμέσως ακούστηκε...

Να ζήσεις Δημήτρη και χρόνια πολλά....

Με το τέλος του τραγουδιουύ το αγόρι πήρε μια βαθιά ανάσα και φύσηξε τα κεριά να σβήσουν. Ακολούθησαν χειροκροτήματα, γέλια και αγκαλιές μεταξύ των παιδιών.

- Το αγόρι αυτό σήμερα έχει γενέθλια όπως κι εσύ και οι φίλοι του ήρθαν γιορτάσουν μαζί του. Έπαιξαν, χόρεψαν και τώρα θα φάνε το γλυκό τους και θα ευχηθούν στον φίλο τους Χρόνια Πολλά. Αυτή Κυβέλη, είπε η νεράιδα, είναι η φιλική αγάπη.

Η Κυβέλη δε μίλησε.

Η νεραίδα ξανασήκωσε το ραβδί της και κλικ κλακ κλικλακ, αυτή τη φορά βρέθηκαν έξω από το παράθυρο ενός άλλου σπιτιού. Μέσα στο δωμάτιο είδαν μία μητέρα που έβαζε το παιδί της, ένα μικρό κορίτσι, για ύπνο. Το σκέπασε, έκατσε δίπλα του άνοιξε, ένα βιβλίο που κρατούσε στα χέρια της και άρχισε να διαβάζει.Η Κυβέλη πρόσεξε στο εξώφυλλο να γράφει <<Ο λύκος και τα 7 κατσικάκια>>. Σε λίγο η μαμά έκλεισε το βιβλίο, έδωσε ένα φιλί στο μέτωπο του κοριτσιού, έκλεισε το φως και βγήκε από το δωμάτιο.

Η νεράιδα χάιδεψε τα μαλλιά της Κυβέλης και είπε:

-Η κάθε μητέρα βρίσκει τρόπους να αγαπάει το παιδί της. Δε χρειάζονται ακριβά δώρα. Ένα παραμύθι, ένα φιλί, ένα χάδι αρκούν. Είναι η μητρική αγάπη.

Η Κυβέλη δε μίλησε παρά μόνο έσφιξε τις γροθιές τις.

Κλικ κλακ κλικλακ, έκανε και πάλι το ραβδί της νεράιδας και βρέθηκαν μέσα σε ένα σύννεφο από ασημόσκονη, να πετάνε πάνω από τη χώρα Αξία. Είδανε ανθρώπους να περπατάνε στους δρόμους πιασμένοι χέρι χέρι, γυναίκες να πηγαίνουν στην εκκλησία,έναν κύριο να σκουπίζει το πεζοδρόμιο και κάποιο παιδάκι να δίνει το μισοφαγωμένο του σάντουιτς σε έναν άνθρωπο που καθόταν σε ένα παγκάκι μόνος και πεινασμένος.

- Αγαπητό μου παιδί, είπε η νεράιδα.¨Οπως βλέπεις η αγάπη έχει πολλά πρόσωπα και βρίσκεται παντού γύρω μας.Ερωτική αγάπη, αγάπη προς τον θεό, αγάπη για τη φύση,αγάπη για τον συνάνθρωπό μας.Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε το ταξίδι μας, αλλά σε βλέπω κουρασμένη.

-Καλή μου νεράιδα πάμε σπίτι.Είμαι πολύ κουρασμένη και νυστάζω αλλά σου υπόσχομαι πως από σήμερα θα αλλάξω.Δε θα ζητάω κάθε μέρα παιχνίδια και θα αγαπάω όλο τον κόσμο.

Το σύννεφο έφτασε στο παράθυρο της Κυβέλης που μπήκε στο δωμάτιό της με άλλη πλέον διάθεση.

- Καληνύχτα Κυβέλη! Να είσαι καλό παιδί και να έχεις μέσα σου την αγάπη για πάντα.

Κλικ κλακ κλικακ έκανε το ραβδί της νεράιδας της ζωής και χάθηκε στον ουρανό αφήνωντας πίσω της μία ασημένια σκιά!

Η Κυβέλη ξάπλωσε στο κρεβάτι της και αποκοιμήθηκε χαμογελαστή.Το άλλο πρωί βρήκε δίπλα της μία καινούρια κούκλα, όπως της είχε υποσχεθεί η νεράιδα.Την πήρε στα χέρια της, έτρεξε στην αγκαλιά της μαμάς της και φώναξε δύνατα.....

Μπορείτε να μαντέψετε τι φώναξε η Κυβέλη;

..........................................................................................................

Σ΄ΑΓΑΠΩ ΜΑΝΟΥΛΑ!!!

Από τότε η νεράιδα παρακολουθεί την Κυβέλη να αγαπάει όλο τον κόσμο. Μάλιστα έκανε πολλούς φίλους και μοιράζεται μαζί τους τα πάρα πολλά παιχνίδια που είναι μέσα στο παιχνιδόσπιτο στον κήπο.

Όσο για εσάς αγαπητά μου παιδιά,

να έχετε αγάπη μέσα σας και ίσως στα επόμενα γενέθλιά σας, να έρθει και στο δικό σας σπίτι η νεράιδα της ζωής!

ΚΛΙΚ ΚΛΑΚ ΚΛΙΚΛΑΚ!!!

Ηρώ Μπουλατά